بدون عنوان

دوستای وبلاگی سلام.بعد از چند روز غیبت دوباره اومدیم.  ببخشید که یه مسافرت واسمون پیش اومد و من حتی نتونستم بیام و خبر بدم که ما یه مدت نیستیم. ولی ممنون از نظراتتون و پیامایی که واسمون گذاشتین.

این چند روز کلی خاطره بود واسه دانیال و من که سر فرصت انشاالله همشو واستون میگم. این هفته بعد از ٢٠ روز تعطیلی رفتم دانشگاه و کلی امتحان و گزارشکار و ترجمه و . . .

سعی میکنم حداقل واسه جواب دادن به دوستای گلم یه سری به وبلاگ بزنم.

دانیال هم چون بهم عادت کرده بود هین روزای اول یه کم اذیت میکنه. پسر عزیزم دوست دارم بدونی که واسه چی تنهات میزارم و درکم کنی.اگر چه هنوز تو خیلی کوچیکی. واینکه بدونی خیلی دوست دارم